محمود نجم آبادى
41
تاريخ طب در ايران ( فارسى )
مرض به عمل مىآوردند . براى درمان افسونها و طلسمها به كار مىبردند و ديده مىشود كه طلسم شفابخش " افسونهاى درمانپذير " بر داروها مقدم مىباشد . اولين شخصى كه دارو استعمال كرده روحانى يا طبيب جادوگرى بوده كه به وسيله مهارت در عمل جراحى مقام رفيعى در جامعه بهم رسانده بود . در Ayur Veda كه درباره علم الحيات است و در هشت قسمت نوشته شده از دارو و جراحى و امراض اطفال گفتگو مىكند . دو رساله يا دو خلاصه در كتب الهى و مذهبى هندوان ديده مىشود : 1 ) رساله جراحى 2 ) رساله پزشكى در اين دو رساله يا دو خلاصه مطالبى درباره بيمارستان و ملازمين آن يعنى پرستاران ديده مىشود . در رساله جراحى از اعمال يدى و پيوند بينى و پيوند پوستى و امراض گوناگون چشم صحبت مىكند . نكته ديگر ذكر صفات عاليه طبيب است ( مثل سوگندنامه بقراط ) كه درباره طبيب مىگويد : " طبيب بايد لباس خود را نظيف و پاكيزه نگاهدارد ، صورت خود را خوب بتراشد ، و نگذارد ناخنهايش بلند شود . جامه سفيد و كفش بپوشد ، عصا و چتر در دست داشته باشد و با يك نگاه ملايم و ملاطفتآميز كه حاكى از دوستى او نسبت به تمام مخلوقات